Updates
NL
Datum:
Auteur:
Cogo-team
Traditionele kaart- en routeproducten zijn ontworpen voor auto's, voetgangers of privéfietsen. Maar gedeelde mobiliteit werkt volgens heel andere regels. Elke stad heeft andere voorschriften. Elke aanbieder heeft een eigen parkeerlogica. Sommige gebieden zijn volledig verboden terrein, andere zijn zones met een snelheidsbeperking, en steeds vaker vereisen systemen dat voertuigen alleen op aangewezen locaties worden opgehaald en achtergelaten.
Ondanks al deze complexiteit is de navigatie-ervaring voor gebruikers verrassend algemeen gebleven.
Dat zorgt voor frictie.
Een gebruiker ontgrendelt een scooter en start de navigatie. Halverwege de rit vertraagt het voertuig onverwacht omdat de gebruiker een verboden zone is binnengereden. In een andere stad komen ze aan op hun bestemming, om er vervolgens achter te komen dat parkeren daar niet is toegestaan. Op plekken zoals Londen kunnen gebruikers gebieden inrijden waar bepaalde voertuigen helemaal niet meer mogen rijden.
Het resultaat is verwarring, mislukte ritten, onnodige boetes en een algehele slechtere gebruikerservaring.
Vandaag lanceert Cogo turn-by-turn navigatie die specifiek is ontwikkeld voor deelscooters en -fietsen.
In tegenstelling tot traditionele navigatiesystemen houdt de route-engine van Cogo rekening met de werkelijke operationele beperkingen van gedeelde micromobiliteit: verboden zones, snelheidsbeperkingen, aanbiederspecifieke restricties, verplichte inleverlocaties en aangewezen ophaalgebieden. De route zelf is op de hoogte van hoe systemen voor gedeelde mobiliteit daadwerkelijk functioneren, zodat gebruikers tijdens hun rit niet worden verrast door regels waarvan de kaart niet op de hoogte was.
De functie is al live in heel Europa bij grote aanbieders zoals Voi, Lime en Dott, en wordt binnenkort in meer regio's uitgerold. Het resultaat is een navigatie-ervaring die van begin tot eind aanzienlijk soepeler verloopt.
Wat dit probleem lastig maakt, is dat er geen universeel regelboek bestaat.
Een navigatiesysteem voor auto's kan er doorgaans vanuit gaan dat wegen statisch blijven en regels relatief gestandaardiseerd zijn. Gedeelde mobiliteit is anders. Voorschriften kunnen niet alleen verschillen tussen landen, maar ook tussen naburige steden, wijken en individuele straten. Aanbieders zoals Voi, Lime en Dott hanteren elk hun eigen operationele zones, parkeerlogica en inzetregels, en de route-engine van Cogo is gebouwd om die complexiteit nauwkeurig weer te geven.
Dit betekent dat routeplanning voor gedeelde mobiliteit niet simpelweg gaat over het vinden van de snelste weg van A naar B. Het vereist inzicht in of een rit van begin tot eind operationeel haalbaar is.
Mag de gebruiker legaal door een bepaald gebied rijden? Kan het voertuig daar blijven functioneren? Kan de gebruiker de rit op de bestemming beëindigen? Is er een goedgekeurde parkeerzone in de buurt? Krijgen ze onderweg te maken met zones waar de snelheid is verlaagd?
Dit zijn vragen waar traditionele navigatieproducten nooit voor zijn ontworpen.
Naarmate gedeelde micromobiliteit volwassener wordt, wordt de gebruikerservaring rondom de rit zelf steeds belangrijker. De hardware is enorm verbeterd. Voertuigen zijn betrouwbaarder, veiliger en beter ontworpen dan ooit tevoren. Maar de digitale infrastructuur is achtergebleven, en navigatie is een cruciaal onderdeel van die infrastructuur.
Het doel is simpel: frictie voor gebruikers verminderen en gedeelde mobiliteit intuïtiever en voorspelbaarder maken. Want uiteindelijk geldt: hoe makkelijker deze systemen in het gebruik zijn, hoe groter de kans dat mensen ze adopteren als een serieus alternatief voor de eigen auto.
